DE TUINKAMER VAN ZUIDLAREN Heerlijk geslapen in de tuinkamer in Zuidlaren. En ja waar kennen we Zuidlaren van?
Ja natuurlijk Berend botje ging uitvaren met zijn scheepje naar Zuidlaren…. De Pieterpad route komt hier niet voorbij maar die wil ik toch wel met eigen ogen aanschouwen. En ja hoor op het plein staat een standbeeld van Berend botje. Hoe grappig. Zie foto. Nog even een appel 🍎 gescoord op de markt, een Zuidlaren notenbroodje voor ‘je weet nooit hoe de dag loopt’ en op zoek naar de eerste rood wit markering in zuid Laren. Het is grijs maar wel lekker weer. Eigenlijk perfect wandelweer.
Na een paar kilometer kom ik een hele leuke kar tegen van een zorgboerderij met theeschenkerij. Ik moet eigenlijk rechtdoor, heb op zich nog geen behoefte aan een stop maar ik heb een soort last van fomo. Ik besluit dus om even een uitstapje naar links te lopen. Ik denk uiteindelijk wel 500 meter.
Die moeten dus ook weer terug. Maar ja het belooft wel een super leuke locatie te zijn die je niet wilt missen. Daar aangekomen valt het allemaal wel heel erg mee of tegen. Koffie was mmm en er zat verder helemaal niemand. Behalve een mevrouw die helemaal in haar element appels zat te schillen. Koffie op, gebruik gemaakt van de wc en weer 500 meter terug naar de route. Maar wat een prachtige route.
Jeetje wat is Drenthe toch mooi. Dan heb ik een telefoontje en ondertussen komt er een mevrouw me vragend tegemoet lopen dat ze de route niet helemaal begrijpt. “Where is the Pankoekhouse?” “Nou” zeg ik, “ik loop rood witte markering en die ligt als het goed is op de route”. Oh zegt ze ik loop ook die route. Maar ik dacht neeeee ik loop alleen dus zeg dat ik nog iemand aan de telefoon heb. Ik ben dus ook zo’n alleenloper haha. Een paar kilometer over de prachtige hei lekker in mijn uppie gelopen te hebben kom ik bij een hunebed, een van de 54 nog in Nederland. Fascinerend.
Daar loopt de mevrouw van het Pankoekhouse. Ze is nog steeds zoekende. Ik zeg tegen haar “deze kant op gewoon de rood witte markeringen volgen”. Ze vraagt of ze mee mag lopen met me. Ze zegt dat ze eigenlijk alleen wil lopen omdat ze altijd zoveel moet praten tegen iedereen. Haha nou dan lopen we toch apart verder. En zo lopen we samen naar de Pankoekhouse.
Ze komt uit Canada 🇨🇦, spreekt Frans en Engels en een paar woorden Nederlands. We gaan dus lekker in het Engels verder. Zij is biologe en directeur geweest van een natuurreservaat in Canada. Woont half in Bennekom en half in Canada. Back to The basics adviseert ze mij. Nou mooie boodschap voor deze dag. Wat denk je daar hebben we het Pankoekhouse. Ja zegt ze dat hebben wij niet in Canada dus we besluiten om samen te lunchen.
Wat denk je mijn Utrechtse wandelvriendin zit daar ook. Ze had al geluncht en ging ook verder haar wandelroute vervolgen naar Rolde. Na de lunch hebben we samen verder gelopen. Met een biologe op stap is natuurlijk lachen. Overal zien we iets. En ik heb meteen een vraagbaken. Dan lopen we op een zandpad en trappen we bijna op een salamander. Die had ze hier nog nooit gezien.maar hé hij lijkt wel dood. Ze raakt hem aan, draait hem om, onderkant is helemaal oranje. Wat apart. Maar we besluiten dat hij dood is. Maar wat gebeurt er dan het lijkt wel of ie zich terugdraait zonder dat er ook maar 1 pootje beweegt. Oh zegt ze die is onderkoelt. Ze pakt hem op legt hem in een heiplantje zodat ie niet doodgetrapt wordt. Even de zon erop en dan komt ie weer bij. Nou ja wanneer de zon gaat schijnen dat is nog even de vraag.
We lopen verder, lopen nog verkeerd ook, maar kunnen daardoor wel plassen haha. We lopen Rolde binnen. Nog even een kerkje bezocht en de Santiago markering gespot. De bushalte, Hier scheiden onze wegen. Zij pakt de bus naar Assen ik loop naar een grandcafe voor een warme chocolademelk. Ook daar 2 pieterpadters. Even gekletst en op naar de dennenappel, mijn slaapplaats, tuinhuisje in Rolde.
Was weer een geweldige dag met denk ik wel meer dan 20 km in de benen. Lekker douchen, chillen en morgen gezond weer op.
Op naar etappe 5 van Rolde naar Schoonloo
Reactie plaatsen
Reacties